Kazimierz Górski

By Hans Peters / Anefo - Nationaal Archief Fotocollectie Anefo (cropped), CC BY-SA 3.0 nl, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=46103145

By Hans Peters / Anefo – Nationaal Archief Fotocollectie Anefo (cropped), CC BY-SA 3.0 nl, commons. wikimedia.org/ w/ index.php?curid =46103145

 

 

Urodził się 2 marca 1921 we Lwowie. Jego żoną była warszawianka Maria ze Stefańczaków (ur. 5 października 1919, zm. 22 kwietnia 2005), miał dwoje dzieci (syn Dariusz, ur. 1953, fotoreporter, związany m.in. z tygodnikiem „Piłka nożna”; córka Urszula, ur. 1956, trenerka łyżwiarstwa figurowego, zamieszkała w Grecji).

Grał w piłkę nożną jako napastnik w zespołach: RKS Lwów, Spartak Lwów, Dynamo Lwów, Legia Warszawa. Nosił pseudonim boiskowy „Sarenka”. Świetnie zapowiadającą się karierę piłkarską przerwały mu lata drugiej wojny światowej. Wystąpił w jednym meczu międzypaństwowym Polska-Dania (0-8) 26 czerwca 1948 (zagrał 34 minuty).

Ukończył kurs trenerski w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Krakowie w 1952 roku oraz studia w Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu w 1980.Trenował Marymont Warszawa (pierwsza samodzielna praca szkoleniowa rozpoczęta w 1954), trzykrotnie Legię Warszawa (1959, 1960–1962 i 1981–1982), Lubliniankę (1963–1964), Gwardię Warszawa (1964–1966), Łódzki KS (1973), greckie: Panathinaikos AO (1977–1978, Mistrzostwo Grecji), Kastorię (1979–1980), Olympiakos SFP (1980–1981 i 1983, Mistrzostwo Grecji) i Ethnikos Pireus (1983–1985).

Szkolił reprezentacje Polski różnych kategorii: juniorów w latach 1956–1960, do lat 23 w latach 1966–1970 i pierwszą reprezentację narodową – w 1966 w składzie komisji selekcyjnej w 3 meczach i z wielkimi sukcesami w latach 1970–1976 (pierwszy mecz ze Szwajcarią w Lozannie 5 maja 1971). Z reprezentacją osiągnął historyczny sukces: zdobył złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Monachium (1972), srebrny medal (3. miejsce) na Mistrzostwach Świata w RFN (1974) i srebrny medal na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu (1976). Prowadził reprezentację w 73 meczach, osiągając 45 zwycięstw.

Po zakończeniu kariery trenerskiej i powrocie do Polski od 1986 we władzach PZPN, od 1987 wiceprezes Związku, w latach 1991–1995 prezes, od 3 lipca 1995 prezes honorowy PZPN. Od 1976 członek honorowy PZPN.

By I, D0z3r, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=2445489

By I, D0z3r, CC BY-SA 3.0, commons. wikimedia.org /w/index.php? curid= 2445489

 

 

 

 

Zmarł 23 maja 2006 po długiej i ciężkiej chorobie nowotworowej. Spoczął w grobie rodzinnym na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Jego pamięć uczczono oficjalną minutą ciszy przed rozpoczęciem piłkarskich mistrzostw świata w 2006.

 

 

 

By Kontrola - Praca własna, CC0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=50742195

By Kontrola – Praca własna, CC0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=50742195

Kazimierz Górski otrzymał odznaczenia:
– Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (III klasa; 1996),
– Złoty Medal Zasługi dla FIFA (2001) – najwyższe odznaczenie w światowej piłce nożnej nadane w Zurychu,
– Medal im. dr. Henryka Jordana (2001),- honorowe obywatelstwo miasta Lwowa (2003),
– doktor honoris causa gdańskiej AWFiS (2003) – jako pierwszy przedstawiciel polskiej piłki nożnej,
– Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (II klasa; 2006),
– Super Wiktor (2006)- Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (I klasa; 2006, pośmiertnie),
– Najwyższe odznaczenie UEFA – Order of Merit in Ruby (Rubinowy Order Zasługi) (2006, pośmiertnie).